به گزارش اصولگرا به نقل از جهان، قرار بود صبح روز یک‌شنبه نهم مرداد ماه چشمان «مجید» قصاص شود اما «آمنه» همگان را شگفت زده کرد و در آستانه ماه مبارک رمضان از قصاص خواستگار سابقش گذشت کرد تا نشان دهد که چه دل بزرگی دارد.

این خبر برای همه خوشحال کننده بود؛ حتی برای آمنه و آنان که تا پیش از این حامی او و حقش برای قصاص بود چرا که شیرینی گذشت بسیار بیشتر از انتقام است چنانکه آمنه اولین دلیل گذشت مجید را این چنین بیان کرد: به خاطر اینکه خداوند در سوره نوح که درباره قصاص سخن به میان آورده در پایان آن به بخشش توصیه کرده است و بخشش را بسیار بزرگتر از قصاص دانسته است و من نیز خواستم کار بزرگتر را انجام دهم.
 
اما به یقین خوشحالی بیشتر برای مجید و خانواده اش بود که قصاص را قطعی می دانستند. شاید مجید از اینکه نور دیده و زیبایی دختری جوان را گرفته بود، پشیمان شده بود. به گفته آمنه "پیش از اجرای قصاص مجید به من فحاشی می‌کرد، اما زمانی که او را بخشیدم به دست و پایم افتاد و طلب بخشش کرد."

تقریبا قریب به اتفاق افکار عمومی و رسانه ها هم از حرکت بزرگ و تحسین برانگیز آمنه تقدیر کردند و آن را الگویی برای سایر قربانیان جرائم غیرعمد دانستند.

البته برخی هم هستند که معتقدند آمنه باید برای عبرت گرفتن سایر کسانی که اعمال وحشیانه همچون اسیدپاشی انجام می دهند، از حق خود گذشت نمی کرد.

در این میان رسانه های اپوزیسیون و مخالف نظام هم مانور گسترده ای بر روی خبر "گذشت آمنه از قصاص مجید" دادند و در مدح آن مطالب زیادی منتشر کرد که البته محور همه آن ها سیاسی و در خدمت جریان ضدانقلاب بود.

عناصر اپوزیسیون بدون اشاره به دردها و زجرهای بزرگی که بر آمنه رفته، تنها وی را مصداقی معرفی کردند که مسئولان جمهوری اسلامی باید با الگوگیری از او زندانیان سیاسی و اقدامات جریان فتنه را گذشت کنند. این عده البته همزمان با فحاشی به مسئولان نظام، بخشش فتنه گران را یک وظیفه برای جبران گذشته توصیف کرده‌اند!

به عنوان نمونه، مجتبی واحدی، سردبیر پناهنده شده آفتاب یزد که پس از افشای روابطش با محافل انگلیسی از سال گذشته ساکن لندن شده است، در مطلبی نوشت: مسئولان ارشد جمهوری اسلامی می‌دانند که هیچ‌گونه جفایی در حق آنان نشده است اما اگر بخشی از بصیرت و آگاهی آمنه را داشتند، زندانبانان و زندان‌سازان را مورد عتاب قرار می‌داد و آزادی منتقدان زندانی(فعالن فتنه) را خواستار می‌شدند.)

شاید موضع امروز اپوزیسیون چندان عجیب نباشد اما وقتی روشن شود که آنان پیش از این بارها آمنه بهرامی را به دلیل پافشاری بر حق خود(قصاص) به باد انتقاد گرفته و فریاد دفاع از حقوق بشر سر داده‌اند، عمق سوءاستفاده سیاسی این جریان شفاف تر شود.

گروه های مدعی حقوق بشر و اپوزیسیون خارج از کشور همزمان با رسانه ای شدن خبر قصاص پسر اسیدپاش، آمنه را به خاطر پیگیری حقوقش هدف تبلیغات رسانه ای و تخطئه کردند و اجرای حکم قصاص مجید را فاجعه حقوق بشری نامیدند.

در پاسخ به همین جوسازی ها بود که خانم بهرامی با کنایه به ادعاهای حقوق بشری محافل غربی و ضدانقلاب گفت: من اگر دو میلیون یورو بدهند گذشت میکنم این همه فعالان حقوق بشر این روزها علیه من حرف میزنند و مخالف حکم هستند خب به جای اینکه مدام شعار دهند و فقط حرف بزنند یکبار عمل کنند. این پول را برای درمان من بدهند تا از قصاص گذشت کنم. ۶ سال است عین گداها دستم را دراز کرده ام و برای درمان کمک میخواهم. خب این ۶ سال همین حقوق بشری ها کجا بودند؟ کجا بودند وقتی می گفتم نیاز به پول برای درمان دارم نیاز به همراه دارم. مگر از حقوق من نباید دفاعی می شد؟ چه کسی به فکر حقوق من بود؟ چه کسی کمک کرد؟ الان هم که وایساده اند جلوی من و جوی علیه من ساخته اند که انگار من گناهکار هستم."

آمنه همچنین خطاب به مدعیان حقوق بشر گفت که "همین جا می گویم اگر عمل نکنید معلوم می شود که فقط اهل شعار هستید فقط حرف میزنید فقط ژست می گیرید خود را مطرح کنید وگرنه مگر من حقوقی ندارم؟ مگر من نباید مساله باشم برای حقوق بشری ها و دنبال حقوق من هم نباید باشند؟"

در کنار بهره گیری سیاسی اپوزیسیون از حرکت قابل تقدیر آمنه بهرامی، بخش دیگری از جبهه رسانه ای ضدانقلاب می کوشند تا حرکت آمنه را اعتراض به حکم اسلامی قصاص توصیف کنند!

مثلا سایت دویچه وله به نقل از زنی که فعال زنان نامیده، نوشته است: عمل آمنه از نظر من فقط بخشیدن یک فرد مقصر که باید طبق قانون ایران مجازات می‌شد نبود، بلکه آمنه در واقع در این پروسه‌ای که در طول یکی دو سال اخیر طی کرده، جامعه را به خاطر داشتن یک قانون نادرست به چالش گرفت.

اما محافل اپوزیسیون در شرایطی مشغول فضاسازی پیرامون این ادعاهای خیالی هستند که آمنه پیش تر دلایل اقدام خود را به صراحت توضیح داده است. او پس از بخشیدن خواستگار سابقش، با اشاره به تاکید خداوند بر "گذشت" گفت: این کار را برای رضای خدا، کشورم، خانواده و خودم انجام داده‌ام.