اصولگرا: دشمنی و توطئه گری های انگلیسی ها علیه ملت ایران سابقه ای بس طولانی دارد و از همان ابتدای آغاز روابط این کشور با ایران برمی گردد. شاید به جرات بتوان گفت که انگلیس در بین کشورهای دارای روابط با ایران، بیشترین خیانت ها و دشمنی ها را در حق ملت ایران روا داشته است و این مسئله کماکان نیز ادامه دارد. غرض این نوشتار واکاوی تاریخی تحلیلی دشمنی های این کشور علیه کشورمان نیست، بلکه پاسخ به این سوال جدی است که آیا وجود روابط بین ایران و انگلیس در شرایط حاضر ضروری و لازم است و اصولاً در روابط بین ایران و انگلیس بیشترین سود متوجه کدام کشور است؟ این سوالات امروز ذهن بسیاری از کارشناسان و دلسوزان داخلی نظام را به خود جلب کرده است. واقعیت این است که اشغال سفارت انگلیس در تهران توسط دانشجویان ایرانی، جدا از بحث درستی یا نادرستی آن، چیزی جز فوران بغض های فرو خورده نسل فهیم و اندیشمند و فرهیخته کشورمان از خباثت ها و خصومت های انگلیسی نبوده و نیست. همانگونه که در قبل از این حرکت دانشجویی، اقدام هوشمندانه و مقتدرانه مجلس در کاهش روابط با انگلیس هم موید همین نکته بود. در خبرها آمده بود که دولتمردان انگلیس جدیداً با پیغام و پسغام های مختلف به دولتمردان ایران، خواهان بازگشت مجدد به کشورمان و آغاز برقراری روابط با ایران شده اند.

حال این سوال مطرح است که پاسخ دولتمردان ایرانی به این درخواست روباه پیر چه باید باشد؟ با توجه به روابط گذشته انگلیس با ایران درخواست این کشور برای برقراری روابط مجدد، بسیار شک برانگیز است و نمی تواند با قصد و نیت خیر انجام شده باشد، چرا که بنا به شواهد موجود، این کشور هنوز هم از رفتار زشت گذشته خود و برخوردهای خصمانه اش علیه ایران دست برنداشته است؟

اما دلایلی که برقراری روابط مجدد ایران با انگلیس را لااقل در شرایط فعلی به صلاح و به نفع ایران و منافع ملی ایران نمی دانند بدین شرح می تواند باشد:

1- اصرار به سیاست های بد گذشته

شواهد موجود نشان می دهد که این کشور، نه تنها سیاست های کینه توزانه گذشته خود علیه ایران را تغییر نداده که در شرایط فعلی، حتی به حجم توطئه ها و دشمنی های خود علیه نظام جمهوری اسلامی افزوده است، تهدید به تحریم بانک مرکزی ایران، تهدید به حمله نظامی، ادامه روند ضدایرانی رسانه های انگلیسی به ویژه بی بی سی فارسی، اقدامات گسترده ضدایرانی این کشور در بحث هسته ای و ... همگی موید این ادعاست.

2- انتخابات پیش رو در ایران

انتخابات 88 و دخالت های آشکار دولتمردان انگلیسی در آشوب ها و ساماندهی و حمایت های فنی و رسانه ای از فتنه گران، که با کمک سفارتخانه این کشور در تهران انجام شد، همگی نشان می دهد که درخواست فعالیت مجدد «توطئه خانه انگلیس» در ایران قطعاً با نیت فتنه گری و آشوب در انتخابات آتی مجلس ایران انجام گرفته است و اصولاً اصرار دولتمردان انگلیس برای برقراری در روابط مجدد با کشورمان به این دلیل است که آنان می دانند اگر جاسوسخانه آنان در ایران تعطیل باشد، دیگر از فتنه گری های فتنه 88 در ایران خبری نخواهد بود. پس یکی از دلایل مهم این درخواست می تواند همین نیت شیطنت آمیز باشد.

3- روابط یک طرفه و زیان آور

تاریخ روابط ایران و انگلیس نشان می دهد که وزنه این روابط همیشه به نفع انگلیس و به ضرر و زیان ایران بوده است. از سویی، برابر آمار، ایران، کمترین میزان روابط اقتصادی و مالی با این کشور را داشته و دارد. حال نباید به این همه اصرار لندن نشینان برای برقراری روابط مجدد با ایران، تردید داشت؟!

واقعیت این است که برقراری روابط مجدد با انگلیس لااقل در شرایط فعلی و به ویژه تا پیش از انتخابات مجلس نهم، قطعاً به صلاح نظام و منافع ملی ایران نخواهد بود و اگر احیاناً در آینده برقراری روابط مجدد با روباه پیر احساس شد، بایستی ابتدا این کشور را در عمل (نه در حرف) وادار کرد تا از رفتار خصمانه گذشته خود دست برداشته و تازه پس از آن، بررسی برقراری روابط با انگلیس را به بعد از انتخابات نهم مجلس موکول کنیم! چرا که جز این برخورد، هیچ برخوردی به صلاح کشور و نظام نخواهد بود.